TARİH

Terzialan halkı 93 harbi olarak bilinen 1877-1878 Osmanlı-Rus harbinden sonra 1881-1884 tarihleri arasında Bulgaristan’ın Razgrad vilayeti Eskicuma kasabası Kızıllar köyünden(şimdiki adı:Gloginka) 40 hanelik bir kafile halinde göç ederek Anavatana gelmişlerdir.İskan edilmek üzere

kendilerine birçok yer gösterilmiş fakat sonunda , şimdiki beldenin tam karşısında bulunan Çakmakçayır denilen yere köyü kurmaya karar vermişler. Çakmakçayır o zamanlar, Süleköy’ünden Çakmakçı denilen kişiye aitmiş. Çakmakçı bu yerleri Bulgaristan’dan gelen köylülere satmak istemiş fakat anlaşamamışlar.Sonradan köylüler oradan göç ederek, beldenin şuanda bulunduğu boş ve ormanlık yere yerleşmeye karar vermişler. Bunun için köyün ilk adıda ÇAKMAKÇAYIR olmuştur.Köye ilk gelen ve yerleşenler, köyün en güzel yerlerini arsa olarak almışlar ve arsalarının alt kısımlarında sebze ve meyve bahçeleri kurmuşlar. Bunlardan bazıları; Beytullah Ağa, Hacı Abdullah, Aziz Ağa, Kadir Ağa ve Hacı Selim’dir. Belde olurken Terzialan’a katılan Süleköy’ün tarihçesine bakarsak; Kaz dağının bir kolu olan Katran dağlarının, Kızılcık tepesi eteğinde ve Kızılcık deresi kenarında çok eski yıllarda

6 hane olarak kurulmuştur. Bunlar, Adiloğulları, Azizoğulları, Macarlar, Çakmakçılar, Tatarlar, Kayışlar köyün gerçek sahipleri ve yerli halkıdır. Köy su kenarına kurulduğu için SULUKÖY adını almıştır. Göçmenler, özellikle yaz aylarında derenin akmadığını görerek,” eskiden suluydu, sulak yerdi,ama şimdi değil” anlamına gelen süleköy adıyla anmaya başlamışlar. 1878 Osmanlı-Rus savaşında adını değiştirerek SÜLEKÖY olmuştur. Şu anda da Terzialan beldesi sınırları içinde Süle mahallesi olarak geçmektedir. Bulgaristan’dan göç eden köy halkı buraya yerleşince giyim, sanat ve çiftçilik yönünden çevre köylere örnek olmuş,aralarında demirci, marangoz, nalbant, arabacı, inşaat ustası ve terzi gibi zanaatkarlar bulunduğundan, çevre köylüler ihtiyaçlarını burada görmeye başlamışlardır. Ayrıca köyde oturan her ailenin bir sebze ve meyve bahçesi bulunduğundan, çevre köylerde bu işler gelişmediğinden sebze ve meyve ihtiyaçlarını buradan karşılamışlardır. Daha sonra çevre köylülere örnek olmuşlar, zanaat, sebze ve meyveciliğinin yayılmasına, gelişmesine yardımcı olmuşlardır.Köy henüz kurulma aşamasında iken ardı ardına gelen savaşlar nedeniyle askerlik çağına gelen herkes, orduya katılmak üzere köyden ayrılmışlardır. Bu olaylar köyün gelişimini olumsuz etkilemiştir. Balkan savaşına katılanlardan İsmail Çavuş, Arabacı Celil, Nazif ve Yakupoğullarının Musa gibi pek çokları şehit olmuşlardır. Bunun yanında bir çoğu gazi olarak dönmüşlerdir. Çanakkale Savaşı ile birlikte Terzialan çekirge istilasına uğramış,yiyecekleri ve tüm ürünü çekirgeler yok etmiştir. Halk açlıkla savaşmış, açlıklarını ayrık kökü, mısır koçanı ve yosunları yiyerek gidermişlerdir. Bu arada açlıktan ölenler olmuştur. 1926 yılında köye ilkokul açılmış,1930 yıllarında da ilk defa yol yapılmıştır. Karakoca köyünden geçen yol 1935-1936 yıllarında Süleköy imamı Hafız Selim Efendi öncülüğünde yaptırılmıştır. 1953 yılında Yenice depremi olmuş,köyde 32 ev hasara uğramış, camiinin ön ve yan duvarlarının bir kısmı yıkılmıştır. İnsan ve hayvan ölümü meydana gelmemiştir. Hasara uğrayan evlere Kızılay para, yiyecek giyecek, battaniye çadır ve kereste yardımı yapmıştır.